Henk Louf

Programma N-VA verkiezingen mei 2019

Op zondag 26 mei kiezen we een nieuw Vlaams, federaal, Brussels en Europees Parlement. De N-VA staat klaar met een ijzersterk team en een stevig onderbouwd programma. Ons doel: de Vlaming het beleid geven dat hij wil en waar hij recht op heeft.


1. Confederalisme

Eigen problemen aanpakken met eigen oplossingen en eigen centen. Dat is in essentie het confederalisme waarover de N-VA zaterdag haar eerste van vier V-dagen organiseerde. Jan Jambon, Ben Weyts, Sander Loones en Matthias Diependaele deden voor een volgelopen Zuiderkroon in Antwerpen de N-VA-visie op confederalisme uit de doeken. N-VA-voorzitter Bart De Wever oogstte met zijn afsluitende toespraak het slotapplaus.


Democratisch deficit 

De V-dag ‘Welvaart door confederalisme’ begon met een primeur. Voor het eerst in de geschiedenis van de N-VA werd een kiescampagne op gang getrapt door een kandidaat-premier. Jan Jambon schetste het onwaarschijnlijke parcours dat de N-VA de afgelopen jaren heeft afgelegd: van staatsgevaarlijke partij tot regeringspartij die ook in Franstalig België steeds meer respect wint. “Veel is op die vier jaar veranderd, maar onze analyse over hoe dit land in elkaar zit, onze communautaire analyse, die is niet veranderd“, sprak Jan Jambon, intussen ervaringsdeskundige in de werking van de Belgische macht. Volgens Jambon beginnen de geesten ook in het zuiden van het land steeds meer te rijpen, zeker nu de Franstaligen onder Michel I een centrumrechts beleid kregen waarvoor ze niet hadden gestemd. “Wij zijn de enigen met een plan om dat democratisch deficit weg te werken, niet alleen in Vlaanderen, maar in de beide democratieën die dit land rijk is. Dat plan heet confederalisme”, zei Jan Jambon.


De federale potvis 

Na een kort filmpje waarin Brussels lijsttrekker Cieltje Van Achter de dramatische situatie in onze hoofdstad uitlegde, maakte Ben Weyts de surrealistische uitingen van de uitgeleefde Belgische federatie concreet met enkele hallucinante voorbeelden. “Een potvis in de zee is federale bevoegdheid, een potvis op het strand is Vlaams”, grapte Ben Weyts, die het daarvoor al had aangedurfd om voor een bomvolle zaal de PS groot “gelijk te geven” dat het niet eerlijk is dat Wallonië een Vlaams beleid moest ondergaan. Nochtans is dát waar we voortaan voor staan in België: een regio die federaal gedomineerd wordt door de andere, met alle frustratie van dien. Met andere woorden: de Belgische blokkering is even nefast en ondemocratisch voor de Franstaligen als voor de Vlamingen. Misschien wel meer voor de Franstaligen zelfs, want hun problemen zijn groter dan die van het welvarende Vlaanderen, waardoor zij nog meer dan wij gebaat zijn bij een gegarandeerd eigen beleid op eigen maat, betoogde Ben Weyts. Daarnaast toonde de Vlaamse lijsttrekker in Vlaams-Brabant met concrete voorbeelden aan dat het communautaire nooit helemaal in de diepvries is blijven steken, getuigen daarvan het aantal hangende belangenconflicten en klachten bij de Raad van State . Ben Weyts’ conclusie was dan ook even helder als onontkoombaar: “Het Belgisch federalisme is failliet, in elke betekenis van dat woord. Dit land moet veranderen. Alleen dan kunnen we de welvaart en het welzijn van de Vlamingen veiligstellen.”


Flamingant als geuzennaam 

Sander Loones en Matthias Diependaele maakten de confederale plannen van de N-VA concreet. Aan de hand van gebeurtenissen en uitspraken van de afgelopen jaren hielden ze de toehoorders het alternatief voor indien de N-VA niet in de federale regering had gezeten. Als voorbeeld gaven ze Joëlle Milquet in plaats van Jan Jambon als minister van Binnenlandse Zaken na de aanslagen op 22 maart 2016. “Zou u dan evenveel vertrouwen hebben gehad?” De meeste tijd in hun uiteenzetting ging uiteraard over de vorm die de confederatie België aanneemt in de visie van de N-VA. In die confederatie worden de twee deelstaten Vlaanderen en Wallonië eigenaar van alle bevoegdheden. In sommige domeinen kunnen Vlaanderen en Wallonië overeenkomen om samen te werken, “niet omdat het moet, maar omdat ze dat zelf zo willen. Ons confederalisme is een positief verhaal waarbij Vlaanderen en Wallonië kiezen voor verstandige samenwerking.” Opvallend in het N-VA-plan zijn de uitgebreide bevoegdheden voor Brussel en de instandhouding van een weliswaar uitdovende solidariteit met Wallonië. Matthias Diependaele en Sander Loones eindigden hun betoog met een oproep aan alle aanwezigen om de idee van het confederalisme uit te dragen in hun omgeving. “Flamingant was ooit een scheldwoord, daarna werd het een geuzennaam. Vandaag is het een kwaliteitsmerk, met onze Vlaamse leeuw als kwaliteitslabel. Laat ons meer Vlamingen overtuigen om dat kwaliteitslabel, die de titel “Vlaanderen” te dragen, met fierheid, openheid en durf.”


Bolwerk Vlaanderen 

Het laatste woord was voor N-VA-voorzitter Bart De Wever. Hij begon met een woord van lof voor de klimaatspijbelaars, die hij roemde voor hun moed om zich met passie te engageren voor overtuiging. Hij wenste de Vlamingen dezelfde moed toe, want “er zit in Franstalig België een zeer kwieke 67-jarige klaar om het roer weer over te nemen. Elio.” Geen kwaad woord over Di Rupo bij voorzitter De Wever, maar dat diens ambities gelijk staan met de tenietdoening van het N-VA-werk van de voorbije jaren, is reden te over om scherp te blijven, waarschuwde Bart De Wever. “Dus vrienden, zal het aan ons zijn om het bolwerk Vlaanderen te verdedigen. Met man en macht, en met alles dat we hebben. De enige dam tegen het PS-beleid en de linkse backlash is een stem voor de N-VA. Ik reken op u om de angstzaaierij van de traditionele partijen te weerleggen en zoveel mogelijk mensen te overtuigen om de N-VA sterk te maken”, liet hij aan duidelijkheid niets te wensen over. Met de oplossing, en dat was meteen de conclusie van een fel gesmaakte en succesvolle eerste V-dag, waren de 800 aanwezige N-VA’ers het volmondig eens: “Het is hoog tijd voor confederalisme.”


2. Veiligheid

“De veiligheid van haar burgers garanderen is de eerste taak van de overheid.” Voormalig minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon viel meteen met de deur in huis tijdens de N-VA-persconferentie over Veiligheid, dinsdag in het Atomium. De uiteenzetting past in een reeks persconferenties en V-dagen waarin de N-VA haar verkiezingsprogramma uit de doeken doet. Samen met voormalig minister van Defensie Steven Vandeput en Kamerlid Sophie De Wit zette Jan Jambon de N-VA-visie over veiligheid uiteen. “Veiligheid is de beste garantie om onze vrijheden te beschermen”, sprak Jambon, bij de verkiezingen kandidaat-premier namens de N-VA.


Van laissez-faire naar veiligheidscultuur 

Onder impuls van de N-VA heeft België de afgelopen jaren een ware omslag gemaakt: van een laissez-faire beleid van voortdurende besparingen naar een echte veiligheidscultuur met investeringen in elk aspect van onze veiligheid, van de politie over de inlichtingen- en veiligheidsdiensten tot defensie. Maar het werk is nog lang niet af.


Meer mensen, meer middelen 

“Het doel is een algemene veiligheidsstrategie, het middel een gecoördineerd veiligheidsbeleid.” Steven Vandeput legde uit waar de N-VA de komende legislatuur veiligheid wil invullen. Met slimme investeringen in zowel mensen als middelen en een hogere efficiëntie door onder meer fusies van politiezones wil de N-VA de onder Michel I ingezette veranderingen een versnelling hoger schakelen.


Defensie: Eigen veiligheid eerst 

Als oud-minister van Defensie stond Steven Vandeput ook even stil bij zijn voormalige departement. Het hoofddoel van onze strijdmacht is ónze veiligheid, beklemtoonde Vandeput.

De N-VA wil een modern leger dat zich richt op zijn kerntaken als instrument voor vrede, stabiliteit en veiligheid. Ook buitenlandse missies dienen dat doel. Voorts wil de N-VA dat België zich opnieuw een betrouwbare NAVO-partner toont.


Justitie: Rechtzoekende centraal 

Een echte veiligheidscultuur kan uiteraard niet zonder een performante justitie. Kamerlid Sophie De Wit wil komaf maken met de soms feitelijke straffeloosheid in dit land. In de plaats wil de N-VA een gerechtelijke apparaat waarin de rechtzoekende centraal staat. Geen gedoogbeleid, maar een nultolerantiebeleid met een strengere strafuitvoering.


Toekomst: Innovatiecultuur bij veiligheidsdiensten 

De uitdagingen op het vlak van veiligheid blijven groot de komende jaren, besloot Jan Jambon de persconferentie. Zo wil de N-VA een sluitend wettelijk kader voor een eventuele noodtoestand. Daarnaast wil onze partij een innovatiecultuur bij de veiligheidsdiensten, die de middelen en bevoegdheden moeten krijgen om op te treden tegen spionage en buitenlandse inmenging. De overheid bakent daarbij ethisch grenzen en voorwaarden af. “Eén ding is zeker: willen we de veiligheid van onze toekomstige generaties veilig stellen, dan moet deze innovatiecultuur zich nestelen in onze veiligheidsdiensten zelf”, besloot Jan Jambon.


3. Ecorealisme

“Voor een Vlaams-nationalist is de zorg over de ruimte, en over de gezondheid van het lapje grond dat wij Vlaanderen noemen de meest logische zaak ter wereld.” Oost-Vlaams lijsttrekker voor de Kamer Anneleen Van Bossuyt presenteerde zaterdag in het Gentse Flanders Expo voor 800 aanwezigen de V-dag ‘Energie en Ecologie’. Onder de begeleiding van een panel experten ging de N-VA dieper in op thema’s als de rol van technologische vooruitgang bij de vermindering van de CO2-uitstoot, de energiebevoorrading, biotechnologie en klimaatadaptatie. Bijzondere aandacht ging naar de Amerikaanse gastspreker Michael Shellenberger en zijn pleidooi voor kernenergie. Het resultaat was een hoogstaand congres waarin de N-VA aantoonde dat haar ecorealisme niet uit de lucht komt gevallen. “Ecologie is geen links thema, en ja: we kunnen economische groei met ecologische vooruitgang combineren”, sprak Anneleen Van Bossuyt.


50 jaar leefmilieu 

Ter groener zijde zullen ze het niet graag horen, maar precies 50 jaar geleden was de Volksunie de allereerste politieke partij in België die het thema ‘leefmilieu’ programmeerde op haar jaarcongres. Het thema is sindsdien nooit meer van de Vlaams-nationalistische agenda verdwenen, ook niet nadat de Volksunie begin deze eeuw overging in de N-VA. In haar openingsrede citeerde Anneleen Van Bossuyt Knack-journalist Dirk Draulans: “Het is de N-VA die zich vandaag in Vlaanderen als natuurvriendelijkste partij manifesteert”. Ze verwees ook naar Mark Demesmaeker, die recent opnieuw werd genomineerd als beste Europees Parlementslid voor het thema milieu. Kortom, ook voor ecologie trekt de N-VA telkens aan de kar, zei Van Bossuyt.


Ecorealisme in debat 

In het belangrijke debat over het milieu zweert de N-VA bij ecorealisme. Ecologie en economie dienen hand in hand te gaan op de weg naar een groener, gezonder en duurzamer Vlaanderen. Daarin is geen plaats voor dogma’s, taboes of sentiment, maar wel voor innovatie, wetenschap en technologie. Een panel van vijf experts -Frank Beckx van Essenscia Vlaanderen, wetenschapsjournalist Bart Coenen, Maarten Dubois van Ernst&Young, prof. Dr. Dirk Inzé van het Vlaams Instituut voor Biotechnologie en Dr. John van Gompel van de Uitkerkse polders- debatteerde over vier actuele ecologische thema’s: de rol van technologische vooruitgang bij de vermindering van de CO2-uitstoot, de energiebevoorrading, biotechnologie en klimaatadaptatie. De algemene tendens was duidelijk: Vlaanderen zit niet stil, maar werkt integendeel nu al aan de klimaatuitdagingen en is momenteel zelfs koploper in tal van domeinen. Herbekijk het debat hier.


“Kernenergie redt levens” 

Voordien had de Amerikaanse milieuactivist Michael Shellenberger van Environmental Progress een pleidooi van een uur gehouden vóór kernenergie. Shellenberger beschreef hoe hij op basis van wetenschappelijke literatuur en officiële rapporten van organisaties zoals de Verenigde Naties vervelde van een klassieke groene jongen tot de pro-nucleaire activist van vandaag. “Kernenergie redt levens, doordat ze niet vervuilend is. Jaarlijks sterven zeven miljoen mensen door luchtvervuiling. Met nucleaire energie heb je die niet”, sprak Shellenberger. Tijdens zijn op Belgische leest geschoeide betoog maakte Shellenberger brandhout van de vooroordelen over nucleaire energie, die hij beschouwt de beste energie-oplossing waarover de mens momenteel beschikt. Na zijn uiteenzetting kreeg de Amerikaan net geen staande ovatie, zo fel werd zijn revelerende presentatie gesmaakt. Bekijk hier de volledige uiteenzetting van Michael Shellenberger (video, 56:48)


Wereld veranderen 

In haar slottoespraak herhaalde Anneleen Van Bossuyt dat de N-VA absoluut niet bang is van het klimaatdebat. “De discussie gaat over heel concrete dingen: het licht laten branden, de prijs betaalbaar houden, maar het is ook het vermijden van zes miljoen ton CO2 en dat tien jaar lang. Hier mogen voor ons de verkiezingen over gaan”, sprak ze de zaal vastberaden toe. In één adem daagde ze Groen! uit om eindelijk eens concreet te worden. “Cijfers, meneer Calvo! Ik wil cijfers!” Met een oorverdovend applaus toonde de zaal zijn instemming met Van Bossuyts strijdvaardige woorden. Anneleen Van Bossuyt sloot de sterke V-dag af met een optimistische boodschap: “De technologieën die we in Vlaanderen ontwikkelen zijn de hefboom om de wereld te veranderen.”


4. Migratie en Integratie

Hoe maken we van migratie een positief verhaal? Tijdens de derde V-dag met als thema ‘Migratie en integratie’ in de Brusselse Square presenteerde de N-VA haar tienpuntenplan op de complexe materie die migratie is. Sprekers en experts hielden de complexe materie die migratie en integratie zijn tegen het licht. De conclusie voor de ruim 500 aanwezigen was klaar: we móeten migratie kunnen controleren en aansturen. “We nemen die handschoen op, omdat het noodzakelijk is, wil ons land zijn bloeiende economie, sociale welvaart en maatschappelijke samenhang behouden”, zei Theo Francken aan het einde van de V-dag.


Rampzalige keuzes 

“We zijn erin geslaagd om met het verbod op onverdoofd slachten dierenrechten boven religieuze rechten te plaatsen. Kunnen we dat nu ook alstublieft doen voor vrouwenrechten?” Voormalig staatssecretaris voor Gelijke Kansen en Limburgs lijsttrekker voor de Kamer Zuhal Demir legde in haar openingstoespraak meteen de vinger op de wonde. Daarin vertelde ze hoe de zogenaamde “revolutie van de redelijkheid” in feite de “radicalisering van de lafheid” is die tal van moslimmeisjes aan hun vrouwonvriendelijke lot overlaat, betoogde Zuhal Demir. De voormalige staatssecretaris legde een rauwe werkelijkheid bloot. “Als land hebben we er te lang op vertrouwd dat migratie zichzelf regelt. En wanneer het ons boven de kop groeide, hebben regeringen in het verleden gereageerd met regulariseringen en snel-Belg-wetten. Dat waren rampzalige keuzes”, besloot Zuhal Demir onder luid applaus. Bekijk hier de volledige openingstoespraak van Zuhal Demir (video, 10:12)


Minimale grammatica van burgerschap 

Na Zuhal Demir gaf de Nederlandse hoogleraar rechtswetenschap Afshin Ellian zijn visie op integratie en migratie. In een relaas doorspekt met anecdotes uit zijn eigen leven waarschuwde Afshin Ellian voor al te normatieve politieke correctheid. “Waar politieke correctheid door wetten wordt beschermd, eindigt onze vrijheid”, sprak professor Ellian. Hij pleitte daarentegen voor een “minimale grammatica van burgerschap”, die neerkomt op niet-onderhandelbare aspecten zoals de basisbeginselen van de grondwet. “Een monoculturele rechtsorde is de voorwaarde voor een multiculturele samenleving”, zei Afshin Ellian. Hij ging zelfs verder: “Juist de nieuwkomers hebben de plicht om onze waarden te verdedigen, want zij hebben het duistere alternatief gezien”. Bekijk hier de volledige uiteenzetting van Afshin Ellian (video, 43:42)


Assertiever Europa 

Net als tijdens de V-dag over ecorealisme kregen ook zaterdag experts uit binnen- en buitenland het woord. Vlaams minister van Inburgering Liesbeth Homans modereerde een geanimeerd debat tussen de Nederlandse antropoloog Jan van de Beek, emeritus hoogleraar Robert Cliquet van de UGent, hoogleraar Mark Elchardus van de VUB, voormalig directeur-generaal Buitenlandse Zaken en voormalig ambassadeur in Israël Mark Geleyn en dr. Marion van San. Het panel experts debatteerde over drie migratiethema’s: soevereiniteit versus internationale samenwerking, actieve versus passieve migratie en integratie en inburgering. De algemene tendens was dat Europa en dus ook Vlaanderen nood hebben aan gecontroleerde migratie met in eerste instantie gesloten buitengrenzen, maar ook aan een Europa dat zich assertiever opstelt over de eigen waarden, zoals de gelijkheid van man en vrouw. Herbekijk het panelgesprek hier (video, 1:03:45).


Migratie aansturen móet 

Het slotwoord was voor voormalig staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken. “Migratie stelt ons als partij, en als burgers van onze Vlaamse gemeenschap, voor dilemma’s”, sprak Theo Francken, die in mei de Kamerlijst in Vlaams-Brabant trekt. Hij toonde begrip voor het besluit van de individuele migrant om uit wanhoop alles achter te laten op zoek naar een beter leven. “Is het dan niet onethisch om als overheid migratie te controleren en aan te sturen”, vroeg Francken aan de toehoorders in de zaal. Het antwoord was uiteraard ‘ja, we mogen migratie controleren’. “Sterker nog, we vinden dat het moet. Tegenover het particuliere belang van de individuele migrant staat immers het algemene belang van onze hele maatschappij”, legde Theo Francken uit, waarna hij het tienpuntenplan over migratie en integratie uiteenzette. De conclusie was alleszins duidelijk: nadenken over hoe we migratie organiseren is een must.